Zoals de naam reeds laat vermoeden werd deze schaakclub opgericht in 1975. Initiatiefnemer was Frans Rossey en de aanleiding was een bezoek ten huize van Roger Decorte. Roger en Frans speelden daar een partijtje en toen kwam ter sprake dat er hier in Kortemark vroeger een schaakclub (evenwel naamloos) bestaan had. Roger gaf enkele namen van vroegere schakers waaronder die van André Vandecasteele. André en Frans hebben dan vroegere leden aangesproken: Henri Vereecke, Jef Ramaut, Firmin Boens enz.. die op hun beurt nog mensen warm maakten voor het oprichten van een nieuwe schaakkring. Om hun eigen kracht (!) te leren kennen hadden André en Frans rond die tijd in Koekelare deelgenomen aan een simultaanwedstrijd door de kampioen van Koekelare tegen alle aanwezige schakers. Ook om daar eventueel leden te ronselen. André en Frans wonnen allebei hun partij zodat ze het aandurfden samen met de reeds genoemde mensen een nieuwe schaakclub boven de doopvont te houden.

Jef Ramaut lanceerde de naam Toren '75 opdat nooit aan het oprichtingsjaar zou kunnen getwijfeld worden. Door een berichtje in de toenmalige Torhoutse Bode daagden nog enkele schakers op, zodat van start kon worden gegaan. Maar, een grote maar: Er waren geen borden, noch stukken, noch klokken. Gelukkig was Frans Rossey destijds kantoordirecteur van de Kredietbank (nu KBC) en met steun van die bank kon het nodige startmateriaal aangekocht worden. Ook werd in een van de beginjaren een cabaretavond gegeven (met de Jolige Cowboys, waarin een broer van André Vandecasteele optrad) om aan meer fondsen te geraken. De eerste kampioenenvieringen werden namelijk betaald door de kas van de club.

Het lokaal werd De Gouden Leeuw bij Maurits Vanbeveren op de Markt te Kortemark. Dat duurde slechts een paar jaar want
De Gouden Leeuw startte een restaurant en de schaakclub moest daarvoor de plaats ruimen. Dus werd verhuisd naar Den Arend, ook op de Markt te Kortemark, waar in een bovenzaaltje gespeeld kon worden. Ook dat lokaaltje moest prijsgegeven worden omwille van een snookertafel die daar geplaatst werd en de schaakclub vloog een verdieping hoger, naar de zolder. Op de duur was ook die lokatie niet meer houdbaar. Iedereen had toegang tot die plaats en vele keren moesten op de speeldag de schaakstukken van de grond opgeraapt en gesorteerd worden. Vandaar trokken we naar Ons Huis in de Stationsstraat.

Het vinden van een vaste speeldag had ook nog wat voeten in de aarde. Er werden vier verschillende halve dagen of avonden uitgetest tot het uiteindelijk de zondagvoormiddag werd en nog altijd gebleven is. Wat de sterkte van de toenmalige spelers betreft: Karel Wauters werd een paar jaar kampioen, maar de sterksten waren zoon Marc en dochter Griet van Henri Vereecke, die vele keren de titel behaalden. Verder werden Gery Mattheus 6 en Frans Rossey 4 keer kampioen.


Bovenstaand verslagje is van de hand van onze erevoorzitter Frans Rossey. Waarvoor dank.

Het begin van de jaren '90 wordt gekenmerkt door de kampioenenstrijd tussen Gery Mattheus en Ronny Degrande. In het seizoen
'92-'93 doet ondergetekende zijn intrede in de club. Nog wat groen achter zijn oren ziet hij dat jaar Paul Laperre kampioen van tweede klasse worden. Halfweg de jaren '90 doet Francky Deketelaere zijn herintrede in de club. Hij laat er geen gras over groeien en speelt onmiddellijk kampioen in tweede en zorgt vervolgens voor een opmerkelijke reeks van kampioenentitels in eerste klasse. Enkel Bart Blondeel kan hem een jaartje van de felbeheerde eerste plaats houden.

Peter is zich ondertussen op vraag van Ronny Degrande met de administratie van de club gaan bezighouden en rolt zo langzaam maar zeker in het bestuur. Een bestuur waar Frans Rossey zich terugtrekt als voorzitter (1996-1997). Hij wordt opgevolgd door Paul Laperre die 15 jaar lang aan 'het roer' van Toren '75 zal staan. Penningmeester André Vandecasteele wordt dan weer op zijn beurt afgelost door Ludo Castelein. Een gemotiveerde Ludo stampt, op zijn eentje, de jeugdwerking uit de grond. Zijn enthousiasme is grenzeloos, want hij laat er zelfs zijn zondags schaakpartijtje voor. Na enkele jaren heeft Ludo de fakkel door aan Kurt Rommel, een jeugdprodukt van Kortemark. Kurt zet het werk van 'Meester Ludo' met veel ijver verder, een werk van barmhartigheid waar hij later in wordt bijgestaan door Peter. Helaas mooie liedjes duren niet lang; het is de liefde die Kurt van Kortemark weghoudt en met pijn in het hart stopt hij dan ook. Momenteel is de jeugdwerking in de deskundige handen van Dirk Vandamme en Peter Degrieck. We hopen dat zij dit nog heel lang zullen volhouden.

Om wat geld in het laatje te brengen wordt eind de jaren '90 gestart met een kaarting. Door de jaren heen wordt er gekaart om worsten, koteletten,... om uiteindelijk bij flesjes Leffebier te belanden.
Het nieuwe millennium wordt feestelijk ingezet met de viering van 25 jaar Toren '75. Francky Deketelaere(1ste) en Kurt Rommel(2de) spelen dat jaar kampioen.
Ook 'internationaal' maakt de club furore wanneer Geert Delarue en Didier Wydooghe de Kortemarkse schaakeer gaan verdedigen in onze zusterstad Büren. De club bloeit als nooit tevoren en telt op een bepaald moment, met inbegrip van de jeugdspelers, maar liefst dertig leden! Een boerenjaar!

Alexandra Pillaert ontwerpt het nieuwe logo van de club, een embleem waar we terecht trots op mogen zijn. Torengalm, ons jaarlijks verschijnend clubblad ziet het levenslicht. Paul Laperre koos de naam, terwijl Peter de artikels bij elkaar pent!
Halfweg het eerste decennium van de 21ste eeuw begint diezelfde Paul Laperre op kermiszaterdag met zijn berucht en geroemd garageschaak. In de bestuurskamer wordt een wissel doorgevoerd: Gino Casteleyn neemt de plaats van Ludo als secretaris in. Ook Kurt Rommel vervoegt, zij het dan tijdelijk, de rangen van het bestuur. Het is ook hij die de Kortemarkse website op poten zet: www.toren75.be is een feit. Werk en liefde zorgen ervoor dat Kurt noodgedwongen zijn geesteskind moet afstaan aan Peter, die tot webmaster wordt gebombardeerd. Aan de start van het seizoen 2011-2012 werd onze webstek in een nieuw jasje gestoken.

Afgelopen seizoen werd het bestuur versterkt met jeugdleider Dirk Vandamme en gaf Paul Laperre na vijftien jaar de fakkel van het voorzitterschap door aan Degrieck Peter. Peter hoopt minstens even goed te doen en Toren '75 te laten bloeien als nooit tevoren!